"میترا" اشاره کرده بود که هر وقت قدم رو چشم ما میذاره و به اینجا سر میزنه، به خاطر "عکس وبلاگ" دلش میگیره. یادم افتاد که هیچ وقت درباره علت انتخابش ننوشته بودم. براش نوشتم:

این عکسو گذاشتم،
تا اونایی که میان اینجا،
انقدر این منظره توی ذهنشون حک شده باشه،
که اگه روزی گذرشون به افریقا افتاد،
حتماً اون رو بشناسن.
امیدوارم اون موقع عجله نکنن
و چند لحظه ای درست زیر ستاره توقف کنن.
و اگه یه پسر موطلایی دیدن،
که هرچی ازش پرسیدن، جواب نداد؛
زود بشناسنش.
و اون وقت لطف کنن و به همه ماها که دلنگرونشیم،
خبر بدن که:
اون برگشته.........