خیلی حرفا برای گفتن دارم. ولی حس نوشتن نیست. یعنی دل و دماغش نیست. هرجا سر میزنی فیلتر شده. دوستان هم که خبری از خودشون نمی دن. از طرفی دوست ندارم نوشته هام از اتفاقات روز تاثیر بگیره: مصر و ۲۲ بهمن و طرفدارای موسوی و روز مسخره ولنتاین و سایر قضایای درون شرکتی..........

تفالی زدم. به نظرم گویاتر از همه چیزه:

دانی که چنگ و عود چه تقریر می کنند
پنهان خورید باده که تعزیر می کنند