دیروز با یه خانومی هم قدم شدم که یه مسافرعرب بود و برای اولین بار اومده بود ایران. Master card داشت و دنبال یه دستگاه ATM می گشت که بتونه پول برداره. بهش گفتم توی اون محدوده ای که هستیم چنین دستگاهی نیست و باید بره یه شعبه ارزی. امروز هم که جمعه اس و تعطیل. باید صبر کنه تا فردا صبح. گفت آخه باید پول هتل بدم. گفتم مگه هتل کارتو قبول نمی کنه؟ گفت نه! ازم پرسید تاکسی چقدر می گیره تا اونجا؟ (مترو توپخونه تا شعبه اصلی بانک ملی یا هرکدوم از بانکای اون مسیر تا چهارراه استانبول) گفتم نهایت 300 تومن. تعجب کرد. پرسید: از فرودگاه تا اینجا چقدر؟ به دلار بگو! گفتم: فرودگاه امام یا مهرآباد؟ گفت: امام. گفتم: تقریباً 20 دلار. شایدم کمتر! گفت: ولی از من 65 دلار گرفت. حالا من بودم که تعجب کرده بودم و چشای نخودچیم شده بود نعلبکی! گفت من دروغگو نیستم. واقعاً ازم 65 دلار گرفت. من فقط تونستم بگم: متاسفم! با خودم گفتم: بابا مصّبتو شکر! بی انصاف یه کم بیشتر می گرفتی، نه سه برابر!!!

نمی دونم چی باید گفت؟؟! چرا فکر می کنیم تقصیر جمیع ابنای بشر، از شرق تا غرب کره زمینه که ما اوضاع اقتصادیمون خرابه و باید حقمونو ازشون بگیریم (که حتی به یه زن تنهای مسافر هم رحم نکنیم و بچاپیمش)؟؟! البته یه کم بعدترش فکر کردم توی کشور خودت، با مردم همزبونت، وقتی میری شهرستان (تقریباً فرقی هم نداره کدوم شهرستان)، تا می بینن به نظر میاد از تهرون اومدی و بدتر از اون یه زن تنهایی، همه چیو نزدیک دو برابر باهات حساب می کنن! دیگه چه توقعی میشه داشت؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!